EnglishFrenchGermanPolishRussian

Posiedzenie Zespołu ds. Infrastruktury, Rozwoju Lokalnego, Polityki Regionalnej i Środowiska Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym

9 lipca 2018 r. na posiedzeniu Zespołu do Spraw Infrastruktury, Rozwoju Lokalnego, Polityki Regionalnej i Środowiska Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego dyskutowano nad projektem ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym.

W dyskusji stwierdzono, że rozwiązania systemowe projektu nie dają gwarancji rozwiązania problemu regresu transportu publicznego na obszarach wiejskich i w mniejszych miastach, a wiele szczegółów ustawy jest niewłaściwych. W efekcie Zespół podjął decyzję o dalszych pracach nad kreowaniem rozwiązań, które pozwolą skutecznie osiągnąć zamierzone cele.

Widoczne było zrozumienie dla konieczności zmian w systemie organizacji publicznego transportu zbiorowego (poza komunikacją miejską),  ponieważ wspomniany wcześniej „regres” oddziałuje negatywnie zarówno na dostęp do usług publicznych na terenach wiejskich, jak i na zdolność miast do kreowania zrównoważonych polityk transportowych, wobec rosnącej skali dojazdów samochodami osobowymi z obszarów przyległych. Przyczyną jest brak narzędzi regulacyjnych dla samorządów, rozproszenie odpowiedzialności na różne szczeble samorządu, brak mechanizmów motywacyjnych, w tym finansowych oraz zbyt duże skomplikowanie procedur prawnych, które muszą przechodzić tysiące organizatorów.

Przedmiotem krytyki – przedstawianej przez eksperta Związku Miast Polskich, dr. Michała Wolańskiego ze Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie – były m.in.:

  • błędna definicja komunikacji miejskiej (na co wcześniej zwracała uwagę IGKM);
  • całościowe objęcie przewozów pozamiejskich obowiązkiem służby publicznej, co może w niektórych przypadkach stanowić przeregulowanie, a ponadto rodzi duże ryzyko dla funkcjonowania przewozów i przewoźników w sytuacji, jeśli z różnych względów (np. przeciągających się postępowań przetargowych) nie uda się zawrzeć odpowiednich umów;
  • nałożenie obowiązków organizatora transportu na terenach wiejskich na gminy – co stanowi niespotykany w Europie, nadmierny rozwój biurokracji, poprzez konieczność zawierania tysięcy umów i tworzenia tysięcy planów transportowych w skali kraju;
  • wprowadzenie standardów minimalnych w zakresie połączeń między miastami powiatowymi, podczas gdy problemem jest dojazd z mniejszych miejscowości do miast powiatowych;
  • niewykorzystanie potencjalnych synergii między przewozami szkolnymi a komunikacją publiczną;
  • nieusunięcie barier integracji transportu w postaci zróżnicowanego systemu dopłat do ulg ustawowych w różnych rodzajach komunikacji;

Postulowany kierunek zmian obejmuje m.in. wyznaczenie konkretnego samorządu terytorialnego odpowiedzialnego za organizację komunikacji (poza komunikacją miejską i dalekobieżną), możliwość wyboru na poziomie planu transportu systemu regulacyjnego (wyłącznie służba publiczna, albo bezpośrednia konkurencja przy wyposażeniu samorządu w narzędzia regulacyjne i kontraktowaniu wybranych połączeń nierentowych) oraz motywowanie samorządów do aktywnego podejmowania funkcji organizatorów transportu publicznego.

Krytyka ta została przyjęta przez Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa z dużym zrozumieniem.

Podczas dyskusji rozważano nową koncepcję: o tym, czy w danej jednostce samorządu terytorialnego będą realizowane tylko przewozy kontraktowane, czy też dopuszczone będą przewozy komercyjne, z zachowaniem regulacyjnej roli samorządu, przesądzałby plan transportowy. Zawierałby on także standardy obsługi linii pod względem liczby/ częstotliwości kursów, jak również minimalnych wymogów taborowych – w zależności od możliwości budżetowych danego samorządu i poziomu konkurencyjności.

Poprzez współpracę ze Związkiem Miast Polskich Izbę będzie zgłaszała kolejne uwagi do projektu omawianej ustawy dotyczące komunikacji miejskiej.

 

 

 

Ustawienia prywatności
Izba Gospodarcza Komunikacji Miejskiej szanuje prawo użytkowników do prywatności.
Gromadzone, w dziennikach logów, dane są wykorzystywane do:
1. utrzymania sesji Użytkownika (po zalogowaniu),
2. celów statystycznych.
Zebrane dane nie są udostępniane osobom trzecim.